Najnowsze wpisy, strona 530


Bez tytułu
22 grudnia 2004, 23:31

znowu mi się tylko jedno słowo na myśl nasuwa: kurwa, kurwa, kurwa... chyba za wcześnie się pochwaliłam, że dobry humor mam ale przeczówałam, że szybko go strace i tak też się stało... jak ja mam dość wszystkiego:(

Bez tytułu
21 grudnia 2004, 23:52

zakupy można powiedzieć, że połowicznie się udały, bo chociaż ja nic nie kupiłam to przynajmniej Tata kupił a to duży plus, że chociaż on ma zakupy z głowy:) dobra, spadam powoli do łóżeczka, bo nadeszła moja pora:) dobranocka więc

Bez tytułu
21 grudnia 2004, 00:22

to był prawie dobry dzień, bo jak zwykle nie obeszło się bez jakichś upierdliwych uwag, niestety... ale i tak mi to humoru nie zepsuło:)

Bez tytułu
19 grudnia 2004, 23:48

znowu wszystko jest źle, więc kolejny raz odechciało mi się wszystkiego... to jest strasznie przykre uczucie kiedy nie chce się wracać do własnego domu, do domu, w którym podobno jest tyle "ciepła" i dobroci (niestety tylko pozornie) czasami wydaje mi się, że wszędzie jest lepiej niż tutaj a ktoś kiedyś powiedział "nie ma to jak w domu"... być może są takie domy, do których chce się wracać (chciałabym aby mój do takich kiedyś należał i zrobię wszystko by tak się właśnie stało ale jeszcze trochę czasu chyba musi upłynąć oby jak najszybciej, bo potem już mam nadzieę, że w końcu będzie tak jak być powinno... oby jak najszybciej, bo jestem na krawędzi i jeśli zawieje choć trochę mocniejszy wiatr to spadne w przepaść, z której nie będzie już odwrotu, i wtedy być może będę już szczęśliwa nawet jeśli to miała by być bardzo krótka chwila to wydaje mi się, że warto ją przeżyć... dobranoc

Bez tytułu
18 grudnia 2004, 23:39
można powiedzieć: "dzień jak codzień" ale w zasadzie wcale nie była to sobota taka jak zazwyczaj... przyjechał mój chrzestny i bardzo mnie ucieszył jego widok, uściskałam go mocno a kiedy to czyniłam wiedziałam, że nie jest szczęśliwy, że sobie sam ze sobą nie może poradzić, choć tak bardzo się stara (niestety jego żona zmarła pół roku temu) biedaczysko nie bardzo może dojść do siebie, choć już tyle czasu minęło, w święta twierdzi, że będzie siedział sam, więc go zaprosiłam, ale i tak wiem, że nie przyjedzie, bo nie będzie chciał się narzucać a po za tym... Sama z resztą nie wiem, o co mu chodzi, w każdym razie dobrze, że ma syna, który jest z u niego bardzo często, choć ma już swoją rodzinę i przyjaciół... (moi rodzice się za takich uważają-ale mniejsza o to) w każdym razie chodziło mi o to, że z każdego dołka można jakoś wyjść i ta myśl jakoś dziwnie zaczęła dodawać mi sił, bo mnie się wydaję, że jestem nieszczęśliwa pomimo tego, że tak na prawdę nic mi nie brakuje a co ma powiedzieć ktoś, kto stracił wszystko to, co kochał najbardziej na świecie... trzymam go bardzo mocno w moim serduszku i tak łatwo nie wypuszczę, bo wiem, że mogę na niego zawsze liczyć pomimo tego, że jest kawałek drogi ode mnie... aż głupio się przyznać, ale poprawił mi się humor